Eyes are the windows of a heart.

These words would either mesmerize you..

Or it would carve a scar on your heart.

Why?

Just because.

-Minsan. Gusto mo na lang ipikit yung mata mo. 💔

Advertisements

C8H11NO2+C10H12N2O+C43H66N12O12S2

 

sunnflowers

 

|Image Source: Google|

 

“C8H11NO2+C10H12N2O+C43H66N12O12S2”

 

Sa taludtod ng aking mga tula

Na walang sawang umiintindi ng aking mga salita

Na minsan kahit hindi na maintindihan

Na minsan parang naglalakad sa kawalan

Taludtod ko, ikaw ay patuloy na yayakapin

At hindi magsasawang sabihin

Na ika’y mahal at di mapapagod mahalin

Dahil sa malungkot na kalangitan, ikaw ang mga bituin

Sa taludtod ng aking mga tula

Ikaw ang “A” hanggang “Ya” sa aking Abakada

Ikaw na mga letra na naglalaro sa aking isipan

Parang isang talata na nanggagaling sa kalawakan

Madalas ikaw ay isang pangungusap

Minsan naman ay isang tanong, isang palaisipan

Na nagiging numero..

Parang mga petsa sa bawat linggo

Parang mga buwan na nagdadaan sa kalendaryo

Sa taludtod ng aking mga tula

Bago ko ipikit ang aking mga mata

Nais sabihing mahal kita

Ipunin natin ang mga Enero hanggang pagtanda. 🙂

-Ayy malandiii haha 😛

Tulog naaaaaaaaaaaaa ❤

 

“Ang Pag-ibig raw ay ang pagbibigay ng karapatan at kalayaan na saktan ka, pero tiwala kang hinding hindi niya sa’yo magagawa.”

 

 

31944762_1911661182406370_7063912469550333952_n

|MindCore|Source

 

 

Isa pa ring palaisipan sa isip kong magulo

Kung paano at bakit ako sumagot ng Oo

Kung paano at bakit hinayaang hawakan ang mga kamay ko

Isang palaisipang hahayaang sagutin ng panahon

Mga tanong at sagot na hinatid ng mga pagkakataon

Ikaw na taludtod ng aking mga tula

Hindi matatawaran ang paghintay ng labis at pagtugon sa mga tala

 

Naaalala mo pa ba?

Ang paghawak sa kamay dahil takot sa pagtawid ang aking mga paa

Na hanggang ngayon, ikaw pa rin ang gustong makasama

Sa bawat pagbagtas ng mga puting linya, kahit ito’y kumupas pa

At sa pagsindi ng pulang ilaw, ay hudyat ng mahigpit na hawak sa kamay na lubos na  nagtitiwala

 

Naaalala mo pa ba?

Ang malaking bilog na tila puno ng hagdan

Na kapag umikot, unti unti kang ilalapit sa kalangitan

Ako’y isang batang natupad ang munting hiling

Pero sa isipan ko’y, iyon ay gumitling

 

Naaalala mo pa ba?

Nang kamay ko’y hawakan, sa isang tahimik na hardin

At ang mga mata mong nagtatanong sa dilim

Kung ano, paano at saan patutungo

At ngiti lamang ang siyang naisagot

Katumbas ng isang Oo at ang patuloy na paghawak sa kamay

Patawid sa mga linyang samo’t sari ang taglay

 

Kaya huwag magtanong, mag-isip at mabigla

Kung bakit binabagtas ng mag-isa ang kahabaan ng Evangelista

Yun ay para simpleng ipaalala sa’yo

Ang ngiting isinagot na ang ibig sabihin ay Mahal Kita.

 

 

P.S.

Ang T-shirt mo po. Huwag kalimutan.

 

|9.8 m/s2|Vincent|

|Madami|

|Sobra|

 

Helianthus: 9.81 m/s2

“You’re my answers to my shooting stars…”

IMG_20180212_064358_1

 

|You’re my unknown across the dawn|

|And a lingering scent through the wind |

|Then you’ve become my everyday|

|Like a warm sunshine, who touches my face|

|Your voice is an Ivy that whispers|

|Such an undying song I would remember|

|Then you’ve become my fortress and my Luna at night|

|Such a scribbled thought I tried to define|

|You might have been my unknown from afar|

|But I’m sure you‘re the answers to my shooting stars|

 

 

|9.81 m/s2|V|

 

 

Kailan?

Kailan titila ang pagbuhos ng ulan
Na akala mo’y wala ng mapaglagyan

Kailan mahahawi ang kalangitan
Para dumungaw ang araw, at ngiti’y muling masilayan

Kailan guguhit ang pitong tulay ng kalangitan
Na siyang kukulay sa magulong kaisipan

Kailan, kailan..
Kailan muling guguhit
Ang mga ngiting hindi umiimik

Kailan, kailan..
Kailan titila ang malakas na pagbuhos
Ang pusong nadurog na ng lubos

Kailan, kailan..
Kailan masasagot ang mga katanungan
Mga bagay na pilit pinahahalagahan
Unti unti nang nabubura ng tubig ulan

Tama na, pagod na pagod na
Wala ka bang balak magpahinga?

Kailan, kailan
Kailan titila ang napakalakas na ulan
Para muling umukit ng bahaghari na animo’y walang katapusan

(Yung body clock ko po ay wala na sa matinong kalagayan..parang yung isip kong lumilipad patungo sa nakaraan at pilit gumigising para sa kasalukuyan.. At para paghandaan ang kinabukusan.)

The verge of being a Wanderlust in 13 to 50 different ways.

“As you wander and you are lost, you can’t help but to see a stranger in 13 to 50 different ways.”

It became a crucial thought to me about being lost as I travelled to my aunt’s house yesterday. (I arrived safe, if that’s your question.)

I realized a lot of things more than how I have been thinking about time.

First, as you wander and you are lost, you can’t help but to see a stranger in 13 to 50 different ways. You have to learn how to see through them. Learn how to trust even if you’re at the verge of nowhere.

Second, time never gets old. People do. So if you want to wander, it’s now or never.

This is a hard punch on my face. I have lived a life full of grid. And I’ve always thought it was okay. I suffered hesitations for 15 years. I realized maybe it’s about time to put a hedgehog on top of my head and dance like a baboon.

Third, I learned deeper than mantle of the earth, that family and friends are the best creations you could have. Savor it. Live with it. Laugh with it. Love it.

I have fought Aneurysm for a decade and a half now. It’s never been easy since I gained it young, I had to force myself to think like an adult. To know this and that. And if I tell you right now everything I have realized yesterday, you could tell how crazy my brain cells work. Because it’s just crazy.

But one thing I would like to have now for sure, I don’t give a damn how long I could conquer the challenge of Vascular Aneurysm. But I would like to pray deeply, that He would give me enough time to say thank you to every single person who prolonged my existence. To people who always give me reasons to go on. To people who don’t just make me feel gay, but define what really happiness is. To people whom I could trust when right paths are nowhere to be found. To people who love me in 13 to 50 different ways. ❤ ❤ ❤

Thank you! 🙂