Kwentong Pancit Canton: Isang seryosong panawagan

“Lumaki na siya. Iba na. Iba na ang lasa.”

 

Habang mahimbing na natutulog ang nanay kong kulot, tatay kong panot at pamangin kong mataba (haha) kasalukuyan kong hinihintay maluto ang Pancit Canton na nakuha ko mula sa raffle sa opisina. Lumaki na siya. Iba na.

 

Iba na ang lasa.

 

Isa ‘kong fan ng Pancit Canton. Halos lahat ata ng flavor nakain ko na. Pero ang pinakapaborito ko sa lahat ang Calamansi.Ito ang kinakain ko sa tuwing wala akong kasama sa bahay. (Hindi kasi ako marunong magluto.) Ito  ang tumawid ng puyat-days ko nung Nursing student pa ‘ko. Ito rin ang nagtaguyod ng pagsusunog ko ng kilay nung nag-aaral ako ng Accounting sa college. Ito rin siguro yung naging panawid gutom naming magkakaibigan sa tuwing pupunta kami sa mga bahay bahay ng bawat isa lalo na pag may school projects. At higit sa lahat, eto ang kinakain ko ngayon.

 

Malaki na ang packaging nito. Mas mataba ang mga noodles. Nung una ko ‘to makita sa tindahan, feeling ko lumaki din mata ko. Kasi yung dating tasa na pinaghahainan ko ng Pancit Canton, naisip kong mapupuno ko na siya!!!! Naexcite ako. Sobra.

 

Pero parang nag-iba yung lasa. Hindi ko po alam kung kulang yung sahog o masyadong marami at mataba yung noodles kayo hindi kinaya ng sauce.

 

Ganun pa man, kung mababasa niyo po ‘to, mahal ko pa rin ang Pancit Canton. Kahit nag-iba na ang lasa. Medyo nasaktan lang ako. Eh kung ibang noodles yan, ano bang pakialam ko. Hindi ko naman kinakain yun. (Pero nakain naman ako ng Yakisoba minsan.) Kaso hindi ko lang inexpect na manggagaling sa inyo na mabago ang lasa. Walang kwenta o madrama man ‘to, pero ang noodles na ‘to ay isa sa bumuo ng aking pagkatao. Kasi dito ko mas nakilala ang mga kaibigan kong baliw, dito ko natutunan na kahit gabi na, may karapatan kang gumising at kumain, na kahit anong anghang ng Pancit Canton, eh dahil sa gusto mo, kakainin mo pa rin hanggang sa mabusog ka.

 

Siguro sa ngayon, sisimulan ko ng sanayin ang sarili ko. Na kahit pala Pancit Canton na iyong nakasanayan mula pagkabata.. pwede pa lang mawala.

 

-burrrpppp! Nabusog ako. 🙂

Advertisements

Superhero

“It’s neither your right nor your duty to hurt someone’s feelings. So just stop it. Believe me, it doesn’t sound heroic. “

 

I truly feel ashamed and disappointed realizing just now that I’ve wasted some of my precious time thinking about stupid stuff. I really have thought that it was worth the time. For hundreds of hours I have spent some tick-tucks… feeling hurt, let’s say pain? Feeling down, uncomfortable and most of all feeling blue. But hey now, that’s real-deal bullshit. I don’t need itchy-scratchy mouth to learn things, you know. Let’s just say, from a perception that I am also a vulnerable creature, I know how it feels to be hurt. And I don’t think you know how it feels. I don’t care if you wanna feed up your dick-sized ego. But if you’re gonna get this message? I just wanna tell you how blessed I am. I feel blessed because I was hurt not because you want to? But I feel hurt because I’ve let you. And thank God, I practically went off and just left, thinking I had to collect myself.

So by the way, why do you hurt someone’s feelings, huh? Aren’t you loved enough? Does it make you feel better as a person? Does it boost your ego? Does it make you feel better than shit? I don’t know. But it’s neither your right nor your duty to hurt someone’s feelings. So just stop it. Believe me, it doesn’t sound heroic.

PinoyEh: Mga Iba’t ibang Uri Ng Tsismosa

“Life is a matter of respect to every single soul.”

My blog doesn’t deserve horrible stuff..but I feel uncomfortable to tell my concerns to anybody. It’s not that I don’t trust anyone, but yeah maybe. But it’s more like—- if I do that, I’m gonna be doing THAT horrible thing too, which—- I don’t want to. But let me tell it to the world.

Mga Iba’t Ibang Uri ng Tsismosa

  • Chismosang Pang Long Distance 

Yung tipong hindi lang pang 25-radius, aabot ng 99-radius ang kaya niyang isagap na tsismis. Eh kung kinimkim mo nalang kaya yan sa bibig mo, ay “bunganga” mo pala. Iba kasi ang bibig brad. Ang bibig para sa tao, ang bunganga para sa hayop.

  • Chismosang Issue-sera

Ay eto. Ibang klase ‘to brad. Kung baga sa drink mo sa fast food na a-Upgrade niya ang kwento. Kung baga sa studyante, may “improvement”, kung baga sa gas may “price-hike”, kung baga sa Zagu may “add-ons”. Galing ah, maging author ka kaya. May chance ang future mo. May future ka pero wala ka ng pag-asa kasi tsismosa ka.

  • Chismosang Padeep slash pang-Pageant

Hindi ‘to yung Emo na tsismosa ah. Eto yung uri ng tsismosa na pailalim kung tumira.Padeep. Yung tipong kikilalanin ang isang nilalang, and then fishing some stories and asking questions like what the fuck?? May kaibigan ka pa ba sa lagay na yan?? Meron? Asan? ASAAAAAAANNNNNNN?

  • Chismosang Bad Breath

*takip ilong* Pasensya ah. May ibabango pa ba ang bibig mo kung pati buhay ng kapitbahay ni Mang Tasyo na kapatid ni Aling Maring na anak ni Ka-Celso na may anak na ang pangalan ay Kanor ay naibahagi mo na sa ibang tao na wala namang kinalaman kung bakit siya kumakain ng saging sa bintana nila, eh pati yun ikukwento mo sa iba. I don’t get the fucking point. It’s pointless, it’s rude, it’s nonsense. Parang itong post na ‘to. Pinaka walang kwentang post ko ‘to sa halos limang taon ko sa mundo ng blog. I feel sorry for myself. Like why am I doing this. Maybe because it is a sad story..a sad reality that type of people like this really do exist.

  • Chismosang Electronic

Ah eto.. pang new millennium ‘to. Di na nagkasya sa panlilibak gamit ang bibig, pati ba naman ate sa facebook, twitter at kung saan saan , kung asaan ang kumpulan ng chika andun ka din? Di na ko magtataka kung magkitakita kayo. Meeting place niyo saan? Para naman maiwasan namin ang mapadaan. Nakakahiya naman sa libangan niyo. Try niyo kaya paghiwalayin ang 3-in-1 na kape nang maiba naman ang trip niyo.

  • Chismosang Praning

Haha gusto ko muna tumawa. Eto yung tipo ng tsismosa na napapraning kasi akala niya siya yung pinaguusapan. Weird di ba? Igaya mo pa kami sayo. Wala kaming panahon para pag-usapan ang katulad mong mabaho ang bibig at nakakasulasok na takbo ng utak.

—–

Life is a matter of respect to every single soul. Kahit hindi mo na isipin na respeto ‘to sa ibang tao ang pigilan ang bibig mo na ikwento ang isang personal na bagay, brad respeto na lang sa sarili mo pwede? Ano ba naman yung pati kamalian ng iba gagawin mo pang issue, ikaw wala kang mali? Ayos ah. Talino mo. Ano ba naman yung itikom mo ang bibig mo para sa kapakanan ng sanlibutan??HINDI KO MAKUHA AT HINDING HINDI KO MAKUKUHA ANG POINT NA PATI MATANDA… BRAD MATANDA AS IN PABALIK NA YAN..MILYA MILYA NA ANG LAYO NG EDAD SA INYO NAKUHA NIYO PANG BASTUSIN. Nanay pa man din.

Sorry pero YOU GUYS ARE THE SICKEST FUCKING BULLSHITS I’VE EVER SEEN IN MY ENTIRE EXISTENCE. 

——————————————————————————————————————————–

At masarap pa din talaga ang Chuckie. 🙂

Well, that’s life. Move on Ge. Yan, hilig mo mag-observe kung ano ano tuloy napapansin mo. Kimkimin ko nalang. Nakakahiya naman sa inyoooooo. :))