Kwentong Bote, HugotPaMore, Banyo Edition

Kailangang dalhin ng Nanay kong kulot sa doctor ang pamangkin kong makulit. Ako lang mag-isa sa bahay. Syempre nilock yung pinto. Medyo sumakit ang tiyan ko kaya dumiretso ‘ko kaagad sa banyo. Alam mo na. Hehe Nang walang ano ano’y narinig ko ang boses ni Mama..

“Abot mo nga yung bote ng tubig ni Psalm.”

Sige. Paano ko maabot sa’yo yan Ma?? Kung hindi ako makakaalis sa kinalalagyan ko.

-Minsan may mga bagay talaga na halos abot kamay mo na..pero pakiramdam mo kahit anong gawin mo..hindi mo pa rin mahawakan. Hindi sa walang paraan, kundi hindi mo lang talaga pwedeng ipagpilitan.

At kailangan mo lang gawin eh maghintay..

-HINDI NA PO KO MAGIGING SAKIT SA ULO..Pagraduatin niyo lang ako. 😦 huhu hahaha πŸ˜€ 😦 😐 *mixed emotions*

V! Thank you sa treat! :*

*crossed fingers* Sana pumayag Admin. Huhu hayy Lord. Please.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s